نمىآورد خدا گناهانى را پنهان داشته بزرگتر از گناهى است كه بهواسطه آن ، غيبت برادر خود را كرده است ؟ و چگونه او را بهخاطر گناهى سرزنش مىكند ، در حالى كه خود مانند آن را انجام داده است و اگر همان گناه را مرتكب نشده ، قطعاً گناه ديگرى را كه بزرگتر و مهمتر از آن بوده ، به جا آورده است . اى بندهء خدا ! در نكوهش بندگان به گناهى كه مرتكب مىشوند ، شتاب مكن ، شايد آن گناه بر او آمرزيده شده باشد . »
3 . سخن بدون علم و دانش !
يكى از خطابههاى امام على عليه السلام است :
« اى مردمى كه بدنهايتان يك جا گرد آمده ، ولى دلهايتان پراكنده است . سخن شما سنگهاى سخت را نرم مىگرداند و كارتان دشمنان را به طمع وامىدارد . هركس شما را به يارى دعوت كرده ، عزت نيافت و آنكس كه به زور به كارتان واداشت ، آسودگى و آرامش نديد .
كدام خانه را پس از خانهء خويش محافظت مىكنيد و با كدام پيشوا بعد از من پيكار مىنماييد ؟ ! سوگند به خدا ، بيچاره است كسى كه فريب شما را خورد و كسى كه بهكمك شما رستگار شد و پيروز گشت ، بهخدا سوگند سهم پر زيانى نصيبش شد ؛ امروز سخن شما را راست نمىدانم و در يارى شما طمع و اميد ندارم و دشمن را بهوجود شما بيم نمىدهم ، فكر و خيال شما چيست ؟ درمان شما كدام است ؟ به چه چيز علاج مىپذيريد ؟ آنها نيز مانند شما مردانند . چرا ندانسته سخن مىگوييد ؟
غفلت داريد و تقوا و پارسايى نداريد . در غير حق طمع داريد ؟ ! »
4 . ستمگران در بيداد خود بيفزايند
و از جملهء خطبههاى آن حضرت است :
« اى مردم ! ما در روزگارى سخت دشمن و زمانهء ناهموار گرفتار آمدهايم .