هر كس را كه رنجى متحمل شده است ، در نظر بگير . رنج كسى را بهغير او نسبت مده و همان مقدار كه زحمت كشيده و در راه تو فعاليت كرده ، قدر بدان ، نه اينكه مقدارى از رنج او را نديده بگيرى . هرگاه مردى عالىمقام و داراى تبارى بلند ، رنج كمى متحمل شد ، علو مقام او باعث نشود كار كوچك وى را بزرگ جلوه دهى .
همچنين اگر مرد گمنامى كار بزرگ و ارزندهاى انجام داد ، گمنامى او سبب كوچك شمردن كار او نگردد .
هرگاه گرفتار مشكلاتى شدى كه تو را رنج مىدهد يا امرى بر تو مشتبه شد ، بهخدا و رسول رجوع كن ، چه خداوند درباره قومى كه خواستار راهنمايى آنان بوده فرموده است : « يا ايّهاالذين آمنوا اطيعو الله و اطيعوا الرسول و اولى الامر منكم فان تنازعتم فى شىء فردّوه الى الله و الرسول « 1 » » ( اى كسانى كه ايمان بهخدا آوردهايد ، خدا و رسول و متصدى امر خود را فرمان بريد ، سپس اگر در امرى ميانتان نزاع و اختلاف افتاد ، آن را به خدا و رسول واگذار كنيد . ) واگذارى به خدا توجه به آيات محكم و صريح قرآن و واگذارى بهرسول ، توجه به سنن و احاديث پيغمبر صلى الله عليه و آله است . احاديثى كه همه در آن متفقند و در نسبت آنها به آن حضرت اختلافى نيست .
* * * براى قضاوت و داورى در ميان مردم ، كسى را انتخاب كن كه به عقيدهء تو ، بهترين آنان است . كسى كه مشقات او را در تنگنا قرار ندهد و طرفين دعوى باعث ناراحتى وى نشوند . اگر لغزشى كرد زود متوجه شود ، نه اينكه مدتى به اشتباه خود ادامه دهد و چون حق را شناخت براى او فرق نكند و ناراحت نشود . هيچگاه به جهت درستى و علو همت ، متوجه دون همتى و طمعورزى نگردد . در هر كار تعمق و غور كند و بهتوجه سطحى اكتفا ننمايد . در امور شبههناك باز ايستد تا حقيقت بر او كشف گردد .
هامش
( 1 ) . آيه 58 از سوره 4 ( نساء ) طبق نوشته تفاسير و تصريح روايات شيعه مراد از « اولىالامر » هر حاكمى نيست ، بلكهمقصود از آن فقط ائمه اطهار - پيشوايان معصوم - است . . . براى توضيح كافى به تفاسير معتبر مراجعه شود . م