در آن هنگام كه رياست و زعامت بر عده اى از مردم احتياج به راضى ساختن آنان داشته باشد و راضى ساختن آنان بوسيلهء اشباع هوى و هوسهاى حيوانى آنان انجام بگيرد ، فساد روح را نتيجه خواهد داد ، يعنى كسى كه مىخواهد بارها ساختن هوى و هوسهاى حيوانى عده اى از مردم ، و اشباع و فراهم آوردن وسائل برخوردارى از هوى و هوسهاى آنان ، اريكهء رياست و آقائى خود را مهيا كند ، روح خود را فاسد و آن مردم را از شكوفا شدن بعد روحى حياتشان محروم ساخته است . زيرا چنين شخصى رضايت و خوشنودى مردم را در وصول به خواسته‌هاى حيوانيشان كه خود منشأ افساد آنان باشد ، روح خود را هم فاسد مىسازد . امير المؤمنين عليه السلام اين مطلب را چنين فرموده است : و إنّى لعالم بما يصلحكم و يقيم أودكم و لكنّى لا أرى أصلاحكم بإفساد نفسى ( 1 ) ( و من قطعا ، به آن چه كه شما را به راه بياندازد و از انحرافات شما