2 - * ( وَلِلَّه غَيْبُ السَّماواتِ وَالأَرْضِ ) * ( 1 ) ( و از آن خدا است غيب آسمانها و زمين ) . 3 - * ( قُلْ لا يَعْلَمُ مَنْ فِي السَّماواتِ وَالأَرْضِ الْغَيْبَ إِلَّا الله ) * ( 2 ) ( بگو كسى در آسمانها و زمين غيب نمىداند مگر خدا ) .

از آن جمله : 1 - * ( عالِمَ الْغَيْبِ وَالشَّهادَةِ أَنْتَ تَحْكُمُ بَيْنَ عِبادِكَ ) * ( 3 ) ( خداوند عالم غيب و شهادت ، تو [ اى خدا ، ] حكم ميكنى ميان بندگانت ) . 2 - * ( ثُمَّ تُرَدُّونَ إِلى عالِمِ الْغَيْبِ وَالشَّهادَةِ ) * ( 4 ) ( سپس بر مىگرديد بسوى خداوندى كه عالم غيب و شهادت است ) . چنان كه ملاحظه مىشود گروه سوم از آيات قرآنى علم غيب را در انحصار و اختصاص خداوندى قرار مىدهد . با نظر به اين آيات است كه بعضى از اشخاص نسبت علم غيب به غير خدا را تجويز نمىكنند و مىگويند : اين آيات علم غيب را از انسانها هر كسى كه باشد نفى مىكند . پاسخ اين مسئله آيه ايست در قرآن مجيد كه صريحا اطلاع از غيب را به غير خدا با اذن خداوندى امكان پذير بيان مىكند . آيه چنين است : * ( عالِمُ الْغَيْبِ فَلا يُظْهِرُ عَلى غَيْبِه أَحَداً . إِلَّا مَنِ ارْتَضى مِنْ رَسُولٍ فَإِنَّه يَسْلُكُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْه وَمِنْ خَلْفِه رَصَداً ) * ( 5 ) ( خداوند عالم غيب است ، و هيچ كسى را به غيب خود مطلع نمىسازد ، مگر با رضايت خداوندى كه غيب را