ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي ) — صفحة 208

مسلم است كه چنين اعتقاد و انجذاب مخلصانه استقامت را بدنبال خود بعنوان يك نتيجهء قطعى بوجود خواهد آورد ، ديگر هواى نفس براى چنين انسانى معبود نخواهد گشت و تاريكىها مبدل بر روشنائىها خواهند شد و موجوديت او وجه المصالحه و يا ابزار كار اربابان تنازع در بقاء نخواهد بود . 7 - « و في الخبر القدسىّ : الإخلاص سرّ من أسرارى استودعته قلب من أحببت من عبادى » ( 1 ) ( در خبر قدسى آمده است كه اخلاص سرى از اسرار من است ، آن را در دل هر كسى از بندگانم كه دوستش دارم بوديعت مىنهم ) از اين روايت معلوم مىشود كه اخلاص يك پديدهء سادهء روانى كه در گفتگوهاى معمولى متداول است نمىباشد . بلكه اين يك فعاليت بسيار والاى روحى است كه شايستگى بدست آوردن آن ، مربوط به انسان و كوششها و گذشتهاى او از اميال نفسانى است ، ولى خود بوجود آمدن آن در درون آدمى به عنايت خداوندى نيازمند است ، يعنى اين انسان نيست كه بتواند اخلاص به معناى عالى آن را كه در اولياء اللَّه بوجود مىآيد ، تحصيل نمايد . بعبارت ديگر وصول به مقام مخلصين ( با فتح لام ) احتياج به مدد و عنايت ربانى دارد كه اخلاص ورزيدن بنده مقدمهء آن است ، نظير كوشش و گذشت از اميال و هواهاى نفسانى در راه عدالت ورزيدن كه محصولش عدالت روحى است كه پرتوى از عنايات ربانى است .