ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي ) — صفحة 209

آيات مربوط به كسانى كه بمقام مخلصين ( با فتح لام ) رسيده‌اند ، در قرآن در در موارد متعدد آمده است از آن جمله : * ( وَلأُغْوِيَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ إِلَّا عِبادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِينَ ) * ( 1 ) [ شيطان گفت : ] ( و من همهء فرزندان آدم را فريب خواهم داد ، مگر آن بندگان ترا از آنان كه بمقام مخلصين رسيده‌اند ) * ( وَما تُجْزَوْنَ إِلَّا ما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ . إِلَّا عِبادَ الله الْمُخْلَصِينَ . أُولئِكَ لَهُمْ رِزْقٌ مَعْلُومٌ ) * ( 2 ) ( و شما پاداش داده نخواهيد شد ، مگر آنچه را كه عمل مىكرديد . مگر آن بندگان خداوندى كه بمقام مخلصين رسيده‌اند ، زيرا براى آنان رزق معينى است ) . توضيح اين كه كسى كه به درجهء عالى مخلصين نائل مىگردد ، چنان كه از فريبكاريهاى شيطان درونى ( نفس اماره و غرايز سركش حيوانى ) رها شده است ، همچنين از اغواها و حيله گريهاى شيطان برونى كه ابليس است ، آزاد شده است ، زيرا آدمى با وصول به مرتبهء مخلصين داراى آن قدرت ربانى مىگردد كه مالكيت برخود را بدست مىآورد و آن را از دستبرد هر دو شيطان در امان نگه ميدارد . امتيازى كه در اين آيه به مخلصين داده شده است ، رزق معلوم است كه ما فوق پاداش معمولى براى عمل معمولى است . 8 - « و قال صلَّى اللَّه عليه و آله : ما من عبد يخلَّص العمل للَّه أربعين يوما إلَّا ظهرت ينابيع الحكمة من قلبه على لسانه » ( 3 ) ( و پيامبر اكرم ( ص ) فرمود : هيچ بنده اى چهل روز در عمل اخلاص نمىورزد مگر اين كه چشمه سارهاى حكمت از قلبش به زبانش جارى مىگردد ) شبيه به اين مضمون در روايتى از امام محمد باقر عليه السلام چنين آمده است : 9 - « ما أخلص عبد الإيمان باللَّه أربعين يوما - أو قال ما أجمل عبد