بوسيلهء نامهها خطاى خوارج را بايشان گوشزد كرد ، ولى به همان خطاى خود مقاومت نمودند . پس از آن همه صبر و تحمل و اتمام حجت كه امير المؤمنين ( ع ) فرمودند : جنگ ميان سپاهيان آن حضرت و گروه خوارج شعله ور شد و در اندك ساعاتى همهء آنان كه چهار هزار نفر بودند كشته شدند مگر نه ( 9 ) نفر كه تقسيم شدند و به طرف خراسان و عمان و يمن و الجزيرة و كرانههاى فرات و تلموزون گريختند و از ياران امير المؤمنين كشته نشد جز نه ( 9 ) نفر
و اين خبرى است كه آن حضرت پيش از حادثهء نهروان داده بود كه : « نقتلهم و لا يقتل منّا عشرة و لا يسلم منهم عشرة »
( ما آنانرا مىكشيم و از ما ده نفر كشته نمىشوند و از آنان ده نفر سالم نمىمانند )
همين مطلب را در خطبهء شمارهء 59 صريحا فرموده است : و اللَّه لا يفلت منهم عشرة و لا يهلك منكم عشرة
( سوگند به خدا ، از اين خوارج ده نفر نجات پيدا نمىكنند و از شما ده نفر هلاك نمىگردند )
2 ، 6 - فأنا نذير لكم أن تصبحوا صرعى بأثناء هذا النّهر و بأهضام هذا الغائط على غير بيّنة من ربّكم و لا سلطان مبين معكم قد طوّحت بكم الدّار و احتبلكم المقدار ( من شما را از به خاك افتادن در اثناى اين نهر [ يا پيچگاه آن ] و در زمينهاى هموار اين گودى مىترسانم [ كه به خاك و خون در غلطيد ] بدون دليل روشنى از پروردگارتان . اين دنياى فانى شما را به هلاكت انداخت و قضا و قدر الهى [ كه مقدماتش را خودتان آماده كردهايد ] شما را در دام خود گرفت ) .
بدون هيچ دليل روشن خود را به هلاكت خواهيد انداخت
در مباحث قبلى روشن شد كه خوارج حتى يك كلمه براى گفتن و توجيه تبهكارى خود نداشتند . پس آن همه اصرار و مقاومت و لجاجت از كجا ناشى