ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي ) — صفحة 70

اين كه به خون آن شكار آلوده شود مىگذرد . . . » اين خبر هم از عايشه نقل شده است : « مسروق مىگويد : عايشه به من گفت : تو از فرزندان من و از بهترين آنان در نزد من مىباشى . آيا اطلاعى در باره مخدج دارى گفتم : آرى ، على بن ابي طالب او را در كنار رودخانه اى كه بالاى آن را تامرا و پائين آن را نهروان مىنامند ، كشت . اين رودخانه ما بين لخاخيق و طرفاء قرار دارد . عايشه گفت : دليلى بر اين گفتهء خود بياور . من مردانى را آوردم ، همهء آنان شهادت دادند كه على بن ابي طالب مخدج را كشته است . سپس من به عايشه گفتم ، ترا به صاحب اين قبر ( رسول اللَّه ) ، از پيامبر خدا چه شنيده اى در بارهء اين گروه عائشه پاسخ داد : من شنيده‌ام كه فرمود : اين گروه بدترين مردم و بدترين مخلوقاتند و بهترين مخلوقات و نزديكترين مردم به خدا از جهت وسيله آنانرا خواهد كشت . » ( 1 ) مسلم بن حجاج در صحيح خود كه ابو داود نيز با او موافقت كرده است از زيد بن وهب كه در لشكريان امير المؤمنين ( ع ) بوده است ، نقل كرده‌اند كه امير المؤمنين فرمود : « اى مردم ، من از رسول اللَّه ( ص ) شنيدم كه مىفرمود : گروهى از امت من خروج ميكنند و قرآن را مىخوانند كه قرآن خواندن شما چيزى در برابر قرآن خواندن آنان نيست و نماز مىخوانند در صورتى كه نماز خواندن شما در مقابل نماز خواندن آنان چيزى نيست . قرائت قرآن آنان از گلويشان تجاوز نمىكند . از دين تجاوز ميكنند و مىگذرند ، چنان كه تير از نشانهء خود مىگذرد . اگر آن لشكريانى كه با آنان بمبارزه خواهند برخاست بدانند كه خدا با زبان پيامبرشان چه ثوابى براى آنان وعده داده است ، از عمل كردن ( از ديگر عبادات ) باز مىايستند » ( 2 ) اما داستان خوارج نهروان بطور اختصار چنين است : « ابن ديزيل يا ابن و يزيل در كتاب صفين نقل مىكند از عبد الرحمن بن زياد از خالد بن حميد از عمر غلام