ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي ) — صفحة 145

( 1 ) همه و همه بر تو استناد مىنمايند وقتى به سراغ ارسطو مىرويم و مىگوئيم : با كدامين دليل ميگوئى : هيولا وجود دارد ترا برخ ما مىكشد : « عقل » بر مىگرديم به سراغ منكران هيولى مىرويم ، آنان نيز نام نامى ترا بميان مىآورند : « عقل » با حمايت گران تنازع در بقا به بحث و گفتگو مىنشينيم ، چماق ترا بر سر ما فرو مىآورند : « عقل » با هواخواهان تعديل قدرتها به مصاحبه مىنشينيم ، ترا تكيه گاه خود قرار مىدهند : « عقل » از بدبينان به طبيعت بشرى دليل مىخواهيم ، ما را به تو حواله مىكنند ، . « عقل » به خوش بينان به طبيعت بشرى روى مىآوريم ، چهرهء آفتابى ترا نشان مىدهند : « عقل » از آنان كه اصالت را به فرد نسبت مىدهند ، دليل مىپرسيم ، با قاطعيت تمام ما را به تو ارجاع مىكنند : « عقل » مىرويم بسراغ مكتب اصالت اجتماع كه ضد اصالت فرد است و از آنان براى ادعائى كه ميكنند ، دليل مطالبه مىكنيم ، آنان نيز ترا پيش مىكشند : « عقل » مكتب متوسط هم كه مىگويد : نبايد يك جانبه قضاوت