يكى از اين دو شكل عبارت است از بطر ( طغيانگرى به وسيله ثروت ) شكل دوم عبارت است از ترف ( خودكامگى در مستهلك ساختن مال ) شكل يكم - در قرآن مجيد چنين آمده است : * ( وَكَمْ أَهْلَكْنا مِنْ قَرْيَةٍ بَطِرَتْ مَعِيشَتَها ) * ( 1 ) ( و چه بسيار جوامعى را كه به وسيله ثروت ، طغيانگرى مىكردند ، هلاك ساختيم ) . منشاء طغيان به وسيلهء ثروت ، ناشى از اينست كه دارندهء ثروت نمىداند كه ركن حيات مادى انسانها كار و كالائى است كه به وجود مىآورند و مىخواهند حيات خود را به وسيلهء آنها تأمين نمايند . يا مىداند ولى قدرتطلبى او نمىگذارد ، مطابق درك خود در بارهء وسائل حيات مردم عمل نمايد ، در نتيجه مال و ثروت را در اخلال به عدالت اجتماعى به كار مىاندازد . پس در حقيقت چنين شخصى نخست اسرافگر مىشود ، سپس به طغيانگرى آغاز مىكند .