مرزها بالا برده و به يك قلمرو وسيع و همگانى راه يافته است . او به حزبى يا طايفهاى بستگى ندارد . او متعلق به همه انسانهاست . روش او هميشه و همه جا الهامبخش يكى تربيت عالى است ، زيرا ويژگيهايى كه شخصيت امام را از ديگران ممتاز مىكند ، و در كردار و گفتار او نمودار است ، جنبهء انسانى و جهانى دارد ، و از حدود زمان و مكان گذشته ، همچنان كه از حدود احزاب و اقوام فراتر رفته است . مردم با چنين شخصيتى همگام مىشوند ، و يكديگر را به همكارى در راه نيكى دعوت مىكنند .
من اگر بخواهم تمام مطالبى را كه دربارهء تجليل از مقام والاى على ( ع ) گفته شده است جمعآورى كنم ، ممكن نيست . براى ديگران همچنين كارى امكان ندارد . چندين جلد كتاب قطور براى اين مطالب كافى نيست . در اين فصل دربارهء گفتار سه تن از نوابغ عرب كه دربارهء اين امام بزرگ سخنان برجستهاى دارند و در گفتارشان موجى از گرمى و محبّت وجود دارد ، سخن مىگويم .
اينان عبارتند از : شاعر بزرگ و حكيم بلند نظر ، « ابوالعلاى معرى » از گذشته ، و « جبران خليل جبران » و « ميخائيل نعيمه » از معاصران .
* * * شايد مطالب عمدهاى كه گذشتگان دربارهء على ( ع ) و فرزند او ، شهيد كربلا حسين ( ع ) - كه در گرامى داشتن ارزشهاى انسانى ، امتداد شخصيت پدر خويش است - گفتهاند ، از لحاظ عظمت ، به پايهء گفتار ابوالعلاى معرى نمىرسد .
علت اين است كه معرى در رأى و گفتار خود مجامله نمىكند . او تنها از وجدان پاك و حس دقيق و نيروى منطق سليم خود الهام
علي صوت العدالة الإنسانية (امام على ع صداى عدالت انسانى) (فارسى) — صفحة 2275
مساهمون: جورج جرداق
ص٢٢٧٥