اشاره شده است كه طلحه و زبير مسئول قتل عثمان هستند . پس از آنكه سعيد نگاهى به لشكر كرد ، به عايشه گفت : اى امالمؤمنين كجا مىروى ؟ عايشه گفت : به بصره . سعيد پرسيد : در بصره چه كار دارى ؟ عايشه پاسخ داد : به خونخواهى عثمان مىروم . سعيد گفت : قاتلين عثمان همراه تو هستند . آنگاه سعيد از مروان بن حكم پرسيد : تو كجا مىروى ؟ مروان گفت : به بصره . سعيد سؤال كرد : براى چه كارى به بصره مىروى ؟ مروان پاسخ داد : به خونخواهى عثمان مىروم . سعيد گفت : اينها قاتلين عثماناند كه به همراه تو آمدهاند . اين طلحه و زبيرند كه عثمان را به كشتن دادهاند ، آنها مىخواستند كه خود به حكومت برسند ، اما وقتى به هدف خود نرسيدند ، گفتند : مىخواهيم خون را با خون و گناه را با توبه بشوييم .
مغيرةبن شعبه به مردم گفت : اگر با مادرتان « عايشه » به جنگ آمدهايد ، بازگرديد ، به نفع شماست و اگر به خاطر عثمان خشمگين شدهايد ، رهبرانتان عثمان را كشتند و اگر از دست على ( ع ) ناراحتيد ، علت ناراحتى خود را بيان كنيد . شما را به خدا سوگند مىدهم ، آيا در عرض يك سال دو آشوب سزاوار است ؟ !
اين بود كار محرّكين قتل عثمان و قاتلين وى كه پيراهنش را پس از قتلش برداشته و خون او را از على ( ع ) مطالبه مىكردند . دربارهء موضعگيرى على ( ع ) دربارهء انقلاب قبلًا سخنانى گفته شد .
دانستيم كه خليفهء مقتول ، على ( ع ) را چندان دوست نمىداشت و مروان نيز هميشه به عثمان توصيه مىكرد كه على ( ع ) و ياران پيامبر ( ص ) را بكشد ، تا از پاكدلانى كه مراقب اعمال پليد بنىاميّه و متنفّذان بودند و همچنين از دست نيكوكاران نجات يابند .
علي صوت العدالة الإنسانية (امام على ع صداى عدالت انسانى) (فارسى) — صفحة 1829
مساهمون: جورج جرداق
ص١٨٢٩