خانهها بود به يغما بردند ؛ هزار دختر بىشوهر بعد از اين واقعه باردار شدند « 1 » .
بيعت « 2 » امير المؤمنين ( ع ) پس از شهادت حضرت زهرا ( س ) و دليل آن
در صحيح بخارى ، حديثى را زهرى از عايشه نقل مىكند كه در آن از ماجراى بين فاطمه ( س ) و ابو بكر دربارهء ميراث رسول خدا ( ص ) سخن رفته است و عايشه در پايان آن مىگويد : فاطمه از ابو بكر روى بگردانيد و تا زنده بود با او سخن نگفت . او شش ماه پس از وفات رسول خدا ( ص ) زنده بود و چون از دنيا رفت ، همسرش على ( ع ) بر او نماز خواند و به خاكش سپرد و ابو بكر را خبر نكرد . فاطمه ( س ) مايهء افتخار و احترام على ( ع ) بود . تا فاطمه ( س ) زنده بود ، على ( ع ) در ميان مردم احترام داشت و چون از دنيا رفت ، مردم از او روىگردان شدند .
در اينجا كسى از زهرى پرسيد : على در اين شش ماه با ابو بكر بيعت
هامش
( 1 ) . تاريخ ابن كثير 6 / 234 و 8 / 32 .
( 2 ) . بيعت صحيح آن است كه از سر اختيار و با رضايت باشد ، و الّا بيعت نيست و تنها دست به دست ماليدنى است و به عبارتى ، بيعتى است ظاهرى . همچنان كه اگر خريد و فروش بر مبناى اختيار و رضايت فروشنده انجام شود ، « بيع » تحقّق مىيابد ، و الّا ظلم و غصب است . لذا بيعت امير المؤمنين ( ع ) نيز ، كه پس از شش ماه از سر اكراه و فقط به جهت حفظ اسلام و بدون هيچ رضايتى انجام گرفت ، تنها بيعتى ظاهرى و دست به دست ماليدنى بود و بس . اين روايت هم كه ائمّه ( ع ) فرمودهاند « هيچيك از ما نيست مگر كه بيعت طاغيى در گردن اوست ، مگر امام زمان ( عج ) » نيز به همين معناست ؛ يعنى حقيقتا بيعتى انجام نشده ، تنها بيعتى ظاهرى و دست به دست زدنى انجام گرفته است و بس .