« و خواستيم بر كسانى كه در آن سرزمين فرو دست شده بودند منت نهيم و آنان را پيشوايان مردم گردانيم و ايشان را وارث زمين قرار دهيم . »
3 - از حضرت ابو جعفر عليه السّلام سوال كردند : امام پس از شما كيست ؟ حضرت دست مبارك را پشت امام صادق عليه السّلام زد فرمود : سوگند به خدا اين همان كسى است كه بايد آئين آل محمّد عليهم السّلام را احياء كند .
4 - طاهر ، همنشين ابو جعفر عليه السّلام مىگويد : در محضر آن حضرت شرفياب شدم در آن حال امام صادق وارد شد ، حضرت فرمودند : اين آقا ، بهترين آفريدگان خداست .
5 - حضرت امام صادق عليه السّلام فرمودند : پدر بزرگوارم در سينهء من علوم و كمالات بسيارى به امانت گذارده و هنگام رسيدن رحلتش فرمود : شاهدانى حاضر كن من هم چهار نفر شاهد از مردم قريش كه يكى از آنها نافع مولاى عبد اللّه بن عمر بود حاضر كردم ، پدرم فرمود : وصيتى بنويس همانطور كه يعقوب به فرزندانش وصيت كرد « اى فرزندان من همانا خداى تعالى براى شما آئين راست و درست خود را برگزيده و بايد كارى كنيد كه مسلمان از دنيا برويد » پس از آن اضافه كرد محمّد بن على فرزندش جعفر بن محمّد را وصى خود قرار داده و به او وصيت كرده تا او را با آن رداى كه نماز جمعه مىگذارده كفن نمايد و عمامهء خود او را بسرش بپيچد و مرقد و بارگاه او را چهار گوشه قرار داده و چهار انگشت قبرش بالاتر از سطح باشد و بندهاى كفن را هنگام دفن باز كند و چون وصيتش پايان يافت شاهدان را مرخص و براى آنها دعا كرد .
حضرت امام صادق عليه السّلام فرمود : به پدرم عرض كردم ، كه اى پدر نياز به چهار شاهد براى وصيت نياز نبود ، پدرم فرمود : بيم داشتم مخالفان بر تو چيره شوند و بگويند پدرت وصيت نكرده و تو را وصى خود قرار نداده و من اراده كردم تا اينكه حجت را بر آنها تمام كرده باشم .
از اين قبيل حديث و روايت كه مستلزم همين معنى باشد بسيار است .
و ما در حديث لوح كه پيش از اين بدان اشاره كرديم ، معلوم كرديم به حكم حديث مزبور حضرت امام صادق عليه السّلام از جانب پروردگار به امامت و پيشوائى خلق برگزيده شده و قبلا بيان كرديم كه ادلهء عقلى حاكى از آنست كه امام حتما بايد افضل از ديگران باشد و همان ادله درباره امامت امام صادق هم صدق مىكند زيرا آن حضرت از نظر پارسايى و برترى و دانش و به كار بستن آيين الهى از همه برادران و عموزادگان و از همه مردم زمانش برتر و بالاتر بود . دومين دليل اينكه امام بايد مانند پيامبران ، معصوم و مرتكب هيچگونه خطائى نشود و داراى علوم و دانش و به حد كمال رسيده باشد .
بنابر اين مدعيان امامت در زمان امام صادق عليه السّلام از درجه اعتبار ساقط و پوچ بودند و ديگر اينكه در هر عصرى بايد امام معصوم و كاملى وجود داشته باشد و تنها ايشان معصوم و كامل بود و بايد امام زمان باشد و مردم در كليهء امور خود به او مراجعه نمايند .
مردم از آن حضرت معجزات و كراماتى نقل كردهاند و همه آنها دليل بر امامت و حقانيت اوست و گفتهء مدعيان امامت براى غير از حضرت را باطل مىكند .
از معجزات آن حضرت ، روايت مىكنند منصور به ربيع دستور داد كه امام را حاضر كند چون ايشان
الإرشاد ( فارسى ) — صفحة 583
مساهمون: الشيخ المفيد
ص٥٨٣