تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الإرشاد ( فارسى ) — صفحة 357

مساهمون:

ص٣٥٧
نفرى خواهم بود كه با او بجنگم و اولين كسى خواهم بود كه با نيزه چشمش را درآورم و اگر از نهر نگذشته بودند در ركاب او به عهد خود وفادار مانده و جهاد كنم ، تا اينكه به سپاه آنها رسيديم و پرچم‌ها و ادوات جنگيشان همان‌گونه بود كه حضرت عليه السّلام فرمود . سپس حضرت عليه السّلام پشت گردنم را گرفت و مرا تكانى داد و فرمود : اى برادر ازدى مسئله برايت روشن شد ؟ گفتم : بله اى امير مومنان حضرت عليه السّلام فرمود : پس بجنگ . مردى از آنها را كشتم و بعد از آن با ديگرى درگير شدم ضرباتى بين ما رد و بدل شد تا هر دو افتاديم ، نزديكان من مرا از صحنه نبرد خارج كردند و دشمن شكست خورد و جنگ به پايان رسيد . اين داستان نزد ناقلان تاريخ مشهور و منتشر است و اين مسئله از اين مرد از طرف خودش هم در زمان امير مومنان عليه السّلام و هم بعد از آن نقل كرده است ، احدى او را تكذيب نكرده و صدقش را انكار نكرده است ، در اين داستان خبر دادن از غيب آشكار شدن علم لدنى حضرت و سيطره حضرت بر آنچه در درون افراد مىگذرد به خوبى آشكار و هويدا است و اين داستان فقط با معجزات قابل برابرى است .

فصل شصت و سوم [ : خبر از كيفيت شهادت خود ]

از جمله كرامات معجزه‌گونه آن حضرت اينست كه قبل از شهادت خود ، از شهادت و قتل خود خبر داده‌اند كه بر اثر ضربه‌اى كه بر سر مباركشان اصابت كرده و موجب مىشود محاسن شريفشان به خون آن رنگين شود به شهادت رسيده و از دنيا مىروند و البته امر همان‌گونه شد كه حضرت فرموده بود . از سخنان ايشان كه راويان در اين رابطه نقل كرده‌اند كلمات ذيل است : كلام ايشان عليه السّلام : به خدا قسم اين به اين خضاب خواهد شد سپس دستشان را بر سر و محاسن خود گذاشتند . كلام ايشان عليه السّلام : به خدا قسم محاسنم از بالا خضاب خواهد شد - و اشاره به محاسنشان فرمودند - چه كسى مىتواند بدبخت‌ترين مردم را از اينكه محاسنم را به خون سرم خضاب كند باز دارد ؟ كلام ايشان عليه السّلام : چه كسى بدبخت‌ترين مردم را از اينكه محاسنم را به خون سرم خضاب كند باز مىدارد ؟ كلام ايشان عليه السّلام : وارد ماه رمضان كه آقاى ماههاست مىشويد اول سال و ماه به حركت درآمدن آسياى سلطنت است ، آگاه باشيد كه همگى در اين سال به حج خواهيد رفت و نشان آن اين است كه من در ميان شما نيستم ، اصحاب آن حضرت مىگفتند : حضرت خبر از وفات خود مىدهد ، بالاخره حضرت در شب نوزدهم ماه رمضان ضربت خورد و در شب بيست و يكم رمضان به شهادت رسيدند . از جمله آن اخبار ، اخبار موثقين از آن حضرت است : كه ايشان در آن ماه رمضان شبى را نزد امام حسن عليه السّلام و شبى را نزد امام حسين عليه السّلام و شبى را نزد عبد اللّه بن جعفر عليه السّلام افطار نمودند و از سه لقمه
الإرشاد ( فارسى ) — صفحة 357 | الشيخ المفيد / خانبلوكى