شتر را انتخاب كن . من خجالت كشيده و گفتم : پدر و مادرم فدايتان باد چقدر كريم و بردبار و دانا هستيد ، حضرت فرمود : رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله به تو چهار شتر عطا كرد و ترا جزء مهاجرين قرار داد ، اگر مىخواهى همان چهار شتر را بردار و اگر مىخواهى صد شتر را انتخاب كن و جزء قريش مكه باش كه صد شتر گرفتند ، گفتم مرا راهنمايى كن : فرمود چهار شتر را كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله به تو عطا كرد را انتخاب كن و به آنها راضى باش . گفتم : همين كار را انجام مىدهم .
فصل سى و نهم [ : پيشگويى رسول خدا ( ص ) در مورد جنگ نهروان ]
هنگامى كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله غنايم جنگ حنين را تقسيم مىكرد ، مردى كه داراى قدى بلند و صورتى گندمگون و پشتى خميده بود و در پيشانىاش اثر سجده ديده مىشد در ميان جمع پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و يارانش وارد شد و به جمع سلام كرد و به طور خصوصى به پيامبر صلّى اللّه عليه و آله احترام نكرد ، خطاب به پيامبر صلّى اللّه عليه و آله گفت : من از اينكه شما چگونه غنايم را بين ياران تقسيم كرديد اطلاع كافى دارم ! پيامبر صلّى اللّه عليه و آله در جواب وى گفت : نظرت در مورد اينگونه تقسيم كردن من چيست ؟ مرد جواب داد : فكر نمىكنم غنايم را عادلانه تقسيم كرده باشيد ! با شنيدن اين سخن رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله ناراحت شدند و فرمودند : واى بر تو ! اگر من عادل نباشم ، پس به نظر تو عادل كيست ! و چه كسى سزاوار است كه به عدالت رفتار كند ؟ مسلمين كه اين رفتار را از آن مرد ديدند از پيامبر صلّى اللّه عليه و آله اجازه خواستند تا او را بكشند ، پيامبر صلّى اللّه عليه و آله اجازه ندادند و فرمودند : او را رها كنيد كه به زودى پيروانى پيدا خواهد كرد كه او و پيروانش مانند تيرى كه به سرعت از كمان خارج مىشود از دين خدا خارج مىشوند ، و بعد از من آنها را خدا به دست بهترين و محبوبترين مردم نابود مىسازد . بعد از مدتى همانطور كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله فرموده بودند آن مرد و پيروانش در جنگ نهروان كه على عليه السّلام با خوارج مىجنگيدند به دست آن حضرت كشته شدند .
فصل چهلم [ : مناقب حضرت امير المؤمنين عليه السّلام در جنگ حنين ]
اكنون وقت آن است كه به مناقب حضرت امير المؤمنين عليه السّلام در اين پيكار دقت كنى و توجه كن كه حضرت امير عليه السّلام در اين پيكار داراى تمامى فضايل بودهاند و ويژگىهايى را دارا مىباشند كه هيچ فردى از امت رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله شريك حضرت در آن ويژگيها نيستند ، زيرا در آن روز همه مسلمانان دست از يارى پيامبر صلّى اللّه عليه و آله كشيدند و فرار كردند تنها حضرت على عليه السّلام بود كه در راه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله جان فشانى كرد ، و بخاطر پيروى حضرت على عليه السّلام بود كه عدهاى ديگر هم استقامت كردند و فرار نكردند .
و ديگر آنكه ما كاملا و دقيقا اثبات كرديم كه على در دلاورى و جنگجويى مقدم و برتر بر عباس و پسرش فضل و ابو سفيان ، پسر حارث و چند نفر ديگر كه در جنگ باقى مانده بودند مىباشند . زيرا كه آن حضرت به درجهاى از مقامات رسيده بود كه هيچكس از آن افراد بدان درجه نرسيده و از طرفى شهرت حضرت در مقابله با جنگجويان زبان زد خاص و عام بوده و هيچيك از آن افراد حتى يك