فصل دوم پيدايش فرقه اماميه « اثنىعشريه » و پابرجا شدن انديشهء غيبت مهدى ( ع ) در آن
در فصل اول كيفيت پيدايش فرقههاى شيعه و تكامل آنها ، تا پايان ربع اول قرن دوم هجرى بررسى شد و بيان نموديم كه در مدت مذكور فرقهاى به نام فرقهء اماميه در بين آنها وجود نداشت . پس ازآنكه امام باقر ( ع ) رحلت كرد و امامت به حضرت صادق ( ع ) منتقل شد ، نياكان شيعهء اماميه به امامت آن حضرت اعتراف كردند و از آن زمان ، قائلين به امامت آن حضرت به عنوان يك فرقه متمايز و مشخص دينى نمودار شدند . كشى روايت كرده است : « شيعيان امام صادق ( ع ) در كوفه به نام جعفريه ناميده شدند » « 1 » و با وجود آن ، شيعيان و دوستداران امام صادق ( ع ) همچنان به نام شيعيان على ( ع ) نيز خوانده مىشدند . سعيد بن يسار گفته است : « از امام صادق ( ع ) شنيدم كه مىفرمود : سپاس خداوند را كه فرقهاى به نام مرجئه و فرقهاى به نام حروزيه و فرقهاى به نام قدريه ناميده شدند ، اما شما به نام ترابيه و شيعهء على ( ع ) ناميده شديد . . . » « 2 » .
[ نامهاى مختلف براى شيعه ]
از احاديث و روايات گذشته به اين نتيجه مىرسيم كه شيعيان و دوستداران امام صادق در دوران گذشته به نام ترابيه يا شيعهء على يا جعفريه ناميده مىشدند ، ولى هنوز
هامش
( 1 ) - كشى ، رجال ، بمبئى ، 1317 ، ص 165 .
( 2 ) - كلينى ، روضه ، طهران ، 1381 ، ص 80 .