است ، از مكانهاى گرامى و شريف به حساب آمده است . بلاذرى گفته است : « سلمان فارسى گفت : كوفه گنبد اسلام است ، روزگارى فرارسد كه هيچ مؤمنى نباشد ، مگر آنكه خود آرزوى رفتن به كوفه را داشته باشد و يا قلبش متوجه آنجا باشد » « 1 » .
ابن طاوس گفته است : حضرت على ( ع ) زمينهاى بين خورنق تا حيره و كوفه را از مالكين و كشاورزان آن به چهل هزار درهم خريدارى كرد و بر آن شاهد گرفت . به آن حضرت عرض شد : آيا اين زمين را به اين مقدار پول ( زياد ) مىخرى ، درحالىكه هرگز چيزى در آن نروييده است ؟ حضرت فرمود : از رسول خدا ( ص ) شنيدم كه مىفرمود :
كوفه اول آن به آخرش ملحق مىشود ، از آنجا هفتاد هزار انسان محشور مىشوند و بدون حساب وارد بهشت مىشوند . من دوست دارم كه آنها در ملك من محشور شوند » « 2 » .
بلاذرى روايت كرده است كه عباس نرسى گفت : « به من رسيده است كه مختار بن ابى عبيده يا غير او گفتهاند : دوستى اهل كوفه باعث شرافت و بزرگى است و دشمنى آنها موجب تلف و نابودى است » « 3 » . بلاذرى همچنين گفته است : « منصور ، خليفهء عباسى ، اهل كوفه را بر كندن خندق آن واداشت و مقرر كرد كه هر فردى بايد چهل درهم جهت مخارج آن بپردازد و از آنها بدگويى مىكرد ، زيرا آنها به خاندان ابى طالب علاقه داشتند و از سلطان روگردان بودند » « 4 » .
مسجد كوفه و نيز ساير مساجد شيعه در اطراف آن ، در نزد شيعه از قداست خاصى برخوردار بودند . چنانكه در روايات آمده است : حضرت على بن الحسين ( ع ) [ زين العابدين ] از مدينه به مسجد كوفه آمد به اين قصد كه در آنجا دو ركعت نماز بخواند و بعد از نماز سوار مركب شد و به راه افتاد . امام باقر ( ع ) فرمود : اگر مردم بدانند كه چه
هامش
( 1 ) - فتوح البلدان ، ص 287 .
( 2 ) - فرحة الغرى ، ص 29 .
( 3 ) - فتوح البلدان ، ص 278 .
( 4 ) - ايضا ، ص 287 .