تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ الإمامية وأسلافهم من الشيعة ( پيدايش و گسترش تشيع ) ( فارسى ) — صفحة 157

مساهمون:

ص١٥٧
« كمترين چيزى كه انسان با انجام آن ايمانش را از دست مىدهد ، آن است كه با غلو كننده‌اى بنشيند و به سخن او گوش دهد و حرفش را تصديق كند . پدرم براى من از قول پدرش و او از جدش روايت كرده كه پيامبر ( ص ) فرمود : دو صنف از امت من از اسلام بىبهره‌اند ، غلات و قدريه » « 1 » . نوبختى كه خود از شيعيان اماميه است ، هنگام بحث از غلات گفته است : « اين فرقه‌هاى غلو بودند كه تشيع را به خود نسبت مىدادند و حال‌آنكه بازگشت همهء آن‌ها به خرمدينيه و مزدكيه و زنديقيه و دهريه است كه خدا آن‌ها را لعنت كند ، همهء آن‌ها بر نفى ربوبيت خدايى از آفريدگار بزرگ و . . . اثبات آن در جسم مخلوق اتفاق دارند » « 2 » . سعد اشعرى نيز كه از اماميه است ، پس از اينكه عقايد غلات را بيان نموده ، گفته است : « خدا منزه و برتر است از آنچه آن‌ها مىگويند كه خداوند آن‌ها را لعنت كند » « 3 » . در جاى ديگر نيز مىگويد : « فرقه‌اى از غلات كه خداى لعنتشان كند ، اظهار دعوت به تشيع كردند ، درحالىكه مجوس بودن خود را پنهان داشتند » « 4 » . كشى روايت كرده است كه امام صادق ( ع ) به يكى از اصحاب خود فرمود : « به غلوكنندگان بگو به درگاه خدا توبه كنيد ، چرا كه شما با اين عقيده ، فاسق و كافر و مشركيد » « 5 » .

[ رد امامان به وجود پيوند اعتقادى بين خود و رهبران غلات ]

2 - ائمه وجود پيوند اعتقادى بين خود و رهبران غلات را رد كرده و تصريح كرده‌اند كه رهبران غلات بر آن‌ها دروغ بسته‌اند . در بسيارى از مناسبت‌ها ائمه ( ع ) از غلات بيزارى جسته و وجود هرگونه پيوند و ارتباط عقيدتى را بين خود و رهبران آن‌ها رد كرده‌اند ، چنان‌كه كشى روايت كرده است حضرت رضا ( ع ) فرمود : « 6 » « بنان بر على بن حسين ( ع ) دروغ مىبست ، خداوند گرمى
هامش
( 1 ) - قمى ، محمد بن على ، خصال ، طهران ، 1320 ، ص 37 . ( 2 ) - فرق الشيعه ، ص 41 . ( 3 ) - المقالات و الفرق ، ص 59 . ( 4 ) - ايضا ، ص 61 . ( 5 ) - كشى ، رجال ، ص 254 . ( 6 ) - صحيح آن بيان بن سمعان نهدى مىباشد كه در سال 119 ه كشته شد .