پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله در هنگام رفتن به بدر بوده است و به آن عميس الحمام نيز مىگويند . گمان مىرود با غين ( غميس ) باشد . - « غميس » .
( 1 )
عنابه :
( به ضمّ اول و تخفيف نون ) ، جايى است در سه ميلى حسينيه ، در راه مكه .
بعضى گفتهاند : تك كوهى است سياهرنگ كه پايينتر از رويثه ، بين مكه و مدينه ، قرار دارد . اين كوه معروف نيست . محدثين آن را با تشديد نون ( عنّابه ) روايت كردهاند .
( 2 )
عنبه ( بئر ابى عنبه ) :
چاهى است در دو ميلى مدينهء منوره . ياقوت مىگويد :
چاهى است در يك ميلى مدينه كه پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله ، هنگام رفتن به بدر ، در محلّ آن از يارانش سان ديد . در سنن ابو داود آمده است : زنى نزد پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله آمد و عرض كرد : اى پيامبر خدا ! شوهرم مىخواهد فرزندم را از من بگيرد ، در حالى كه او از چاه ابى عنبه برايم آب مىآورد و وجودش برايم سودمند است . پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود : برويد و بر سر او ( كه با كدام يك از شما باشد ) قرعه بزنيد . شوهرش گفت :
كيست كه دربارهء فرزندم با من ادعاى حقّى كند ( فرزند حق من است نه حق همسرم ) . اين مطلب در كتاب الطلاق سنن ابو داود ، باب « من احقّ بالولد » آمده است .
[ عنق :
نوعى از راه رفتن است كه در آن گامها بلند برداشته شده و در نتيجه حركت سريع مىشود ، عنق اسم مصدر اعنق مىباشد . « 1 »
در حديث است كه پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله به هنگام افاضهء از عرفات « كان يسير سير العنق » « 2 » تند و با گامهاى بلند حركت مىكرد . ]
( 3 )
عوالى :
جمع « عاليه » ، بر منطقهء بالاى مدينهء منوره ، جايى كه وادى بطحان شروع مىشود ، اطلاق مىگردد . قدما از عاليه به عنوان دهكده يا كشتزارى ياد مىكنند كه با مدينه سه ميل فاصله داشته ، اما امروزه وصل به آن شده است . در جنوب شرقى مسجد النبى ، در راه عوالى ، يكى از محلات مدينه واقع شده كه به آن « حى العوالى » مىگويند .
هامش
( 1 ) . مصباح المنير ، ص 432 مادهء « عنق » .
( 2 ) . سنن نسائى ، ج 5 ، ص 258 ، ح 3032