4 . جايى است نزديك كوفه در عراق .
( 1 )
عربه :
ياقوت مىگويد : عربه در اصل نام عربستان ( جزيرة العرب ) بوده است .
گاهى اوقات « راء » آن بنا به ضرورت شعرى ساكن مىشود . ابو طالب ، عموى پيامبر صلّى اللّه عليه و آله ، در بيتى گفته است :
و عربة دار لا يحلّ حرامها * من الناس إلّا اللوذعىّ الحلاحل
مقصود او پيامبر صلّى اللّه عليه و آله است كه مكّه در ساعتى از روز براى آن حضرت حلال شد و پس از آن ، تا روز قيامت به منطقهء حرام تبديل گرديد .
همچنين « عربه » جايى است در سرزمين فلسطين كه ابو امامهء باهلى ، فرماندهء سپاه اعزامى يزيد بن ابو سفيان ، در آنجا با روميان نبردى جانانه كرد . اين عربه شايد همان جايى باشد كه به « وادى العربه » معروف است و آن واديى است كه از غور تا خليج عقبه امتداد دارد .
شايد هم روستاى « عرّابه » ، يكى از روستاهاى نابلس باشد .
( 2 )
عربيّه :
« قرى عربيه » ؛ ( قريههاى عربى ) عبارتى است كه به صورت تركيب اضافى - اضافهء قرى به عربيه - در سيره و احاديث وارد شده است . در تاريخ بخارى آمده است كه : « لا يسكن قرى عربيّة دينان » . اين تركيب به صورت « قرى عربية » - با تنوين و بدون اضافه نيز خوانده شده است . نمىدانم مقصود از « قرى عربيه » كجاست ؛ زيرا بكرى در اين باره توضيحى نداده است .
( 3 )
عرج :
( به فتح اول و سكون دوم ) ، در عربستان ( بلاد العرب ) جاهاى متعددى به اين نام وجود دارد كه مشهورترين آنها دو جا است ؛ يكى دهكدهاى است در نواحى طائف كه عربى شاعر منسوب بدانجا است . مقصود ما از « عرج » در اين فرهنگ ، اين دهكده نيست . محل دوم ، در راه ميان مدينه و مكه واقع است .
همين « عرج » است كه در سيره و حديث از آن ياد شد و وادىاى است از وادىهاى حجاز كه از رشته كوههاى نزديك شرف الأثايه سرچشمه مىگيرد .
راه قديمى حاجيان از رأس اين وادى عبور مىكند و يكى از مساجد پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله در آن قرار دارد . اين وادى در 113 كيلومترى جنوب مدينه واقع است .