( ( 202 ) ) من كه باشم چرخ با صد كار و بار
زين كمين فرياد كرد از اختيار
( ( 203 ) ) كاى خداوند كريم بردبار
ده امانم زين دو شاخهء اختيار
( ( 204 ) ) جذب يك راههء صراط مستقيم
به ز دو راههء تردّد اى كريم
( ( 205 ) ) زين دو ره گرچه همه مقصد تويى
ليك خود جان كندن آمد اين دويى
( ( 206 ) ) زين دو ره گرچه به جز تو عزم نيست
ليك هرگز رزم همچون بزم نيست
( ( 207 ) ) در نبى بشنو بيانش از خدا
آيت اشفقن ان يحملنها
( ( 208 ) ) اين تردّد هست در دل چون وغا
كاين بود به يا كه آن حالت مرا ؟
( ( 209 ) ) در تردّد مىزند بر همدگر
خوف واميد بهى در كرّ وفرّ
زين تردّد عاقبتمان خير باد
اى خدا مر جان ما را كن تو شاد
آيه
« اِهْدِنَا اَلصِّراطَ اَلْمُسْتَقِيمَ 1 : 6 . » ( 1 ) ( خداوندا ، ما را به راه راست هدايت فرما ) . « إِنَّا عَرَضْنَا اَلأَمانَةَ عَلَى اَلسَّماواتِ واَلأَرْضِ واَلْجِبالِ فَأَبَيْنَ أَنْ يَحْمِلْنَها وأَشْفَقْنَ مِنْها وحَمَلَهَا اَلإِنْسانُ إِنَّه كانَ ظَلُوماً جَهُولًا » 33 : 72 . ( 2 ) ( ما امانت را به آسمانها و زمين عرضه كرديم ، آنها از تحمل آن امانت امتناع ورزيده و از عظمت آن وكوچكى خود شفقت واجتناب نمودند ، انسان آن را پذيرفت ، سپس انسان [ امانت را مراعات نكرد ] ، او ستم كاران ونادان است ) .
هامش
( 1 ) سوره الفاتحه ، آيهء 6 . .
( 2 ) سوره الاحزاب ، آيهء 72 . .