از نوع بازيگرى نبوده ، بلكه فعاليت مطلق گرايى روح آدمى سرچشمه خود را در حدود گنجايش خود از آن موجود برين مىگيرد ، لذا مىتوان گفت بشر موقعى به بدترين خسارت دچار مىشود كه سرمايهء الهى خود را در موضوعات پست ماديات مستهلك مىسازد
پيمانهاى است اين جان ، پيمانه اين چه داند
از عرش مىستاند بر فرش مىفشاند ( 1 )
هامش
( 1 ) ديوان شمس تبريزى . .