( ( 3580 ) ) گشت حاكم بر سر فرعونيان
آبشان خون كرد و كف بر سر زبان
( ( 3581 ) ) از مزارعشان برآمد قحط و مرگ
از ملخهايى كه مىخوردند برگ
( ( 3582 ) ) تا برآمد بىخود از موسى دعا
چون نظر افتادش اندر منتها
( ( 3583 ) ) كاين همه اعجاز كوشيدن چراست
چون نخواهند اين جماعت گشت راست
( ( 3584 ) ) امرش آمد كه اتّباع نوح كن
ترك پايان بينى مشروح كن
( ( 3585 ) ) زان تغافل كن چون داعىّ رهى
امر بلَّغ هست نبود آن تهى
( ( 3586 ) ) كمترين حكمت كز اين الحاح تو
جلوه گردد آن لجاج وان عتو
( ( 3587 ) ) تا كه ره بنمودن و اضلال حق
فاش گردد بر همه اهل فرق
( ( 3588 ) ) چون كه مقصود از وجود اظهار بود
بايدش از پند واغوا آزمود
( ( 3589 ) ) ديو الحاح غوايت مىكند
شيخ الحاح هدايت مىكند
باز گرد وقصهء قبطى بگو
گرد كفر از باطن خود زود شو
آيه
« و ما تِلْكَ بِيَمِينِكَ يا مُوسى . قالَ هِيَ عَصايَ أَتَوَكَّؤُا عَلَيْها وأَهُشُّ بِها عَلى غَنَمِي ولِيَ فِيها مَآرِبُ أُخْرى 20 : 17 - 18 » ( 1 ) خداوند فرمود : ( اى موسى آن چه كه در دستت گرفتهاى چيست ؟ عرض كرد اين عصاى منست ، در حال راه رفتن تكيه به آن مىكنم و به برگ درختان مىزنم و آنها را بر گوسفندان مىريزم واحتياجات ديگرى هم در اين عصا دارم . )
هامش
( 1 ) سوره طه ، آيهء 17 و 18 . .