آنان با ديدن دود به وجود آتش پى مىبرند ، اينان بىاحتياج به دود ، در خود آتش سر خوشاند . مخصوصاً اين آتش ربانى كه از جنبهء نزديكى وگرايش عاشقانه از دود به ما نزديكتر است . بنا بر اين با تبعيت از تخيلات ، از سر اين سفره برخاستن وسراغ دود گرفتن ، آن سيه كارى ونگون بختى است كه جز سقوط نتيجهاى در بر نخواهد داشت .
تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى — صفحة 239
مساهمون: محمد تقي جعفري
ص٢٣٩