تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى — صفحة 88

مساهمون:

ص٨٨

نشان خواستن عبد المطلب از موضع محمد صلى الله عليه و آله كه كجاش يابم و جواب از اندرون كعبه آمدن و نشان يافتن

( ( 1032 ) ) گفت عبد المطَّلب كاين دم كجاست اى عليم السرّ نشان ده راه راست ( ( 1033 ) ) از درون كعبه آوازش رسيد گفت اى جويندهء طفل رشيد هاتفش گفتا مخور غم كاين زمان با تو ز ان شاه جهان بدهم نشان ( ( 1034 ) ) در فلان واديست زير آن درخت پس روان شد زود پير نيك بخت ( ( 1035 ) ) در ركاب او اميران قريش ز ان كه جدّش بود ز اعيان قريش ( ( 1036 ) ) تا به پشت آدم اسلافش همه مهتران رزم و بزم ملحمه ( ( 1037 ) ) اين نسب خود قشر او را بوده است كز شهنشاهان مه پالوده است ( ( 1038 ) ) مغز او خود از نسب دور است و پاك نيست جنبش از سمك كس تا سماك ( ( 1039 ) ) نور حق را كس نجويد زاد و بود خلعت حق را چه حاجت تار و پود ( ( 1040 ) ) كمترين خلعت كه بدهد در ثواب بر فزايد بر طراز آفتاب

روايت

« ان الله اصطفى كنانه من ولد اسماعيل و اصطفى قريشا من كنانه و اصطفى من قريش بنى هاشم و اصطفاني من بنى هاشم » ( 1 ) ( خداوند از اولاد اسماعيل كنانه را بر گزيد و از كنانه قريش را و از قريش بنى هاشم را و مرا از بنى هاشم بر گزيد . )

تفسير ابيات

عبد المطلب به خدا عرض كرد كه اى داناى راز فرزندم كجا است ، راه راستى را نشانم بده كه پيدايش كنم . هاتفى از درون كعبه او را مخاطب قرار داده گفت : اى جويندهء طفل رشيد ، من اكنون از آن سرور جهان به تو اطلاع مىدهم -
هامش
( 1 ) الجامع الصغير ، سيوطى ، ج 1 ص 245 . .