چاره كردن سليمان عليه السلام در احضار تخت بلقيس از سبا
پس سليمان گفت با لشكر عيان
تخت او را حاضر آريد اين زمان
( ( 903 ) ) گفت عفريتى كه تختش را به فن
حاضر آرم تا تو زين مجلس شدن
( ( 904 ) ) گفت آصف من به اسم اعظمش
حاضر آرم پيش تو در يك دمش
( ( 905 ) ) گر چه عفريت اوستاد سحر بود
ليك آن از نفخ آصف رو نمود
( ( 906 ) ) حاضر آمد تخت بلقيس آن زمان
ليك ز آصف نز فن عفريتيان
( ( 907 ) ) گفت حمد الله بدين و صد چنين
كه بديدستم ز رب العالمين
( ( 908 ) ) پس نظر كرد آن سليمان سوى تخت
گفت آرى گول گيرى اى درخت
( ( 909 ) ) پيش چوب و سنگ چون نقشى كنند
اى بسا گولان كه سرها مىنهند
( ( 910 ) ) ساجد و مسجود از جان بىخبر
ديده از جان جنبشى و اندك اثر
( ( 911 ) ) ديده در وقتى كه شد حيران و دنگ
كه سخن گفت و اشارت كرد سنگ
( ( 912 ) ) نرد خدمت چون به ناموضع بباخت
شير سنگى را شقى شيرى شناخت
( ( 913 ) ) از كرم شير حقيقى كرد جود
استخوانى سوى سگ انداخت زود
( ( 914 ) ) گفت گر چه نيست آن سگ بر قوام
ليك ما را استخوان لطفيست عام
آيه
« قالَ يا أَيُّهَا اَلْمَلَؤُا أَيُّكُمْ يَأْتِينِي بِعَرْشِها قَبْلَ أَنْ يَأْتُونِي مُسْلِمِينَ » . « قالَ عِفْرِيتٌ مِنَ اَلْجِنِّ أَنَا آتِيكَ بِه قَبْلَ أَنْ تَقُومَ مِنْ مَقامِكَ وَإِنِّي عَلَيْه لَقَوِيٌّ أَمِينٌ . قالَ اَلَّذِي عِنْدَه عِلْمٌ مِنَ اَلْكِتابِ أَنَا آتِيكَ بِه قَبْلَ أَنْ يَرْتَدَّ إِلَيْكَ طَرْفُكَ فَلَمَّا رَآه مُسْتَقِرًّا عِنْدَه قالَ هذا مِنْ فَضْلِ رَبِّي لِيَبْلُوَنِي أَ أَشْكُرُ أَمْ أَكْفُرُ وَمَنْ شَكَرَ فَإِنَّما يَشْكُرُ لِنَفْسِه وَمَنْ كَفَرَ فَإِنَّ رَبِّي غَنِيٌّ كَرِيمٌ 27 : 38 - 40 . » ( 1 ) ( سليمان به چشمگيران سپاهيانش فرمود : كيست از شما كسى كه تخت بلقيس را
هامش
( 1 ) سوره النمل ، آيهء 38 و 39 و 40 . .