بنا بر اين سماع غذاى روانى عشاق است ، زيرا سماع است كه خيال را برمىانگيزد و آن را قدرت مىبخشد ، بلكه بالاتر از تموج خيال ، آواز و بانگ سماع صورت معشوق را مجسم مىسازد .
آتش عشق ادمى از نغمه ها و آوازها تند و تيز مىگردد ، چنان كه صداى افتادن گردوها به آب ، آتش عشق آن تشنه را شعله ور مىساخت .
تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى — صفحة 554
مساهمون: محمد تقي جعفري
ص٥٥٤