« وَلَقَدْ آتَيْنا داوُدَ مِنَّا فَضْلًا يا جِبالُ أَوِّبِي مَعَه وَاَلطَّيْرَ وَأَلَنَّا لَه اَلْحَدِيدَ 34 : 10 » . ( 1 ) ( ما مزيتى به داود عطا كرديم و به كوه ها و پرندگان گفتيم : با او تسبيح گويان شوند و آهن را به او نرم كرديم . )

« عن ابى جعفر محمد بن على عليهما السلام : « قال انى أجدني أمقت الرجل يتعذر عليه المكاسب فيستلقى على قفاه و يقول اللَّهم ارزقنى و يدع ان ينتشر فى الارض و يلتمس من فضل الله و الذره تخرج من جحرها تلتمس رزقها . » ( 2 ) ( ابو جعفر محمد بن على عليه السلام ( امام باقر ) فرموده است من مردى را دشمن مىدارم كه كسب و پيشه براى او دشوار مىنمايد و به پشت مىخوابد [ و بدعا مشغول مىشود ] و مىگويد : خدايا به من روزى برسان ، و سير و سفر در روى زمين براى به دست آوردن معاش را رها مىكند و فضل خداوندى را التماس مىكند در حالى كه مور ناتوان از لانهء خود بيرون مىشود و به دنبال روزى مىپويد . )