تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى — صفحة 178

مساهمون:

ص١٧٨
( ( 1470 ) ) هيچ كس را خود ز آدم تا كنون كى به دست آواز همچون ارغنون ( ( 1471 ) ) كو به هر وعظى بميراند دويست آدمى را صوت خوبش كرد نيست ( ( 1472 ) ) شير و آهو جمع گردد آن زمان سوى تذكيرش مغفّل اين از آن ( ( 1473 ) ) كوه و مرغان هم رسايل با دمش هر دو اندر وقت دعوت محرمش ( ( 1474 ) ) اين و صد چندين مر او را معجزات نور رويش بىجهات و در جهات ( ( 1475 ) ) با همه تمكين خدا روزى او كرده باشد بسته اندر جستجو ( ( 1476 ) ) بىزره بافى و رنجى روزىاش مىنيايد با همه پيروزىاش ( ( 1477 ) ) اين چنين مخذول واپس ماندهء خانه كندهء دون و گردون مانده ( ( 1478 ) ) اين چنين مدبر همىخواهد كه او گنج يابد تا رود پايش فرو ز احمقى خواهد كه بىرنجش زود بىتجارب پر كند دامن ز سود ( ( 1479 ) ) اين چنين گيجى نيامد در جهان كه بر آيد بر فلك بىنردبان ( ( 1480 ) ) اين همىگفتش به تسخر نك بگير كه رسيدت روزى و آمد بشير ( ( 1481 ) ) و ان همىخنديد ما را هم بده ز آنچه يا بى هديه‌اى سالار ده ( ( 1482 ) ) او از اين تشنيع مردم وين فسوس كم نمىكرد از دعا و چاپلوس ( ( 1483 ) ) تا كه شد در شهر معروف و شهير كو ز انبان تهى جويد پنير ( ( 1484 ) ) شد مثل در خام طمعى آن گدا او از اين خواهش نمىآمد جدا كم نمىكرد از دعا و ابتهال كرد اجابت مستعان ذو الجلال گر گران و گر شتابنده بود عاقبت جوينده يابنده بود

آيه

« وَأْتُوا اَلْبُيُوتَ مِنْ أَبْوابِها وَاِتَّقُوا الله لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ 2 : 189 » ( 1 ) ( به خانه ها [ كه وارد مىشويد ] از درهاى آنها داخل شويد و به خدا تقوا بورزيد باشد كه رستگار شويد . )

هامش
( 1 ) سوره البقرة ، آيهء 189 . .