( 1 ) ابن عبّاس مىگويد : در بارهء آيهء :
قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى
« 1 » - از پيامبر ( ص ) پرسيدند : اينان كيانند كه دوستى آنان بر ما واجب است ؟ فرمود : على و فاطمه و دو پسر آنها ، و اين سخن را سه بار تكرار كرد . « 2 » -
( 2 ) مجاهد مىگويد : آيهء :
وَ الَّذِي جاءَ بِالصِّدْقِ وَ صَدَّقَ بِهِ
« 3 » - در حقّ على ( ع ) نازل شده است . « 4 » -
( 3 ) امام باقر ( ع ) مىفرمايد : مقصود از
الَّذِي جاءَ بِالصِّدْقِ
محمّد ( ص ) و منظور از
صَدَّقَ بِهِ
على بن ابى طالب ( ع ) مىباشد . « 5 » -
هامش
( 1 ) شورى / 23 ؛ بگو بر آن از شما مزدى نمىخواهم مگر دوستى نزديكانم را .
( 2 ) همان 1 / 324 .
( 3 ) زمر / 33 ؛ و كسى كه سخن راست آورد و تصديقش كرد .
( 4 ) همان .
( 5 ) همان .