( 1 ) در بارهء آيهء كريمهء :
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تُحَرِّمُوا طَيِّباتِ ما أَحَلَّ اللَّهُ لَكُمْ
« 1 » - گفته شده است : على ( ع ) به گروهى از صحابه ، آهنگ آن كردند شهوت را به طور كلّى كنار نهند كه اين آيه نازل شد . « 2 » -
قتاده مىگويد : على ( ع ) همراه با گروهى از صحابه از جمله عثمان بن مظعون تصميم گرفتند از دنيا كناره گيرند و زنها را ترك گويند و رهبانيت در پيش گيرند كه اين آيه فرود آمد . « 3 » - ابن عبّاس مىگويد : آيه در حق على ( ع ) و اصحابش نازل شده است . « 4 » -
( 2 ) امام صادق ( ع ) روايت مىكند اين آيه :
وَ اجْعَلْ لِي لِسانَ صِدْقٍ فِي الْآخِرِينَ
« 5 » - در حقّ على ( ع ) نازل شده است . ولايت حضرت ( ع ) بر ابراهيم ( ع ) عرضه شد و او عرض كرد :
بارخدايا ! آن را در نسل من قرار ده و خداوند چنين كرد . « 6 » « 7 »
هامش
( 1 ) مائده / 78 ؛ اى كسانى كه ايمان آوردهايد رزق و روزىهاى حلال خدا را حرام نكنيد .
( 2 ) همان .
( 3 ) همان .
( 4 ) همان .
( 5 ) شعراء / 84 ؛ و ذكر جميل مرا بر زبان آيندگان جارى ساز .
( 6 ) همان مأخذ 1 / 320 .
( 7 ) شيخ مظفّر در دلائل الصّدق 2 / 267 - 266 در بيان اين آيه مىگويد :
« دلالت اين آيه بر امامت امير المؤمنين ( ع ) از دوروست :
اوّل : اين كه آيه صراحت دارد در عرضهء ولايت حضرت ( ع ) بر ابراهيم ( ع ) ، و اين نيست مگر از براى آن كه ولايت او از قديم و حديث ، مطلوب مقام كبريايى بوده است و اين بزرگترين دليل است بر فضل و امامت حضرت ( ع ) . اين مفهوم را آيهء 45 سورهء زخرف تقويت مىكند كه :وَ سْئَلْ مَنْ أَرْسَلْنا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رُسُلِنا، يعنى پيامبران ( ع ) بر پايهء شهادتين و ولايت على ( ع ) برانگيخته شدهاند ، و نيز آيهء 171 سورهء اعراف آن را تأكيد مىكند كه :وَ إِذْ أَخَذَ رَبُّكَ مِنْ بَنِي آدَمَ مِنْ ظُهُورِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ.
دوم : دعاى ابراهيم ( ع ) كه آن را در نسل او قرار دهد آشكارترين سخن است در فضيلت ، عمق ايمان و عظمت او نزد خداوند سبحان تا جايى كه افتخار و شرف ابراهيم ( ع ) به شمار مىآيد ، و كسى كه چنين باشد ناگزير بايد سرور و امام امّت محمّد ( ص ) باشد . »