نيز اين آيات در حق على ( ع ) نازل شده است :
ثُمَّ أَوْرَثْنَا الْكِتابَ الَّذِينَ اصْطَفَيْنا مِنْ عِبادِنا
. « 1 » -
أَنَا وَ مَنِ اتَّبَعَنِي
. « 2 » -
أَ فَمَنْ يَعْلَمُ أَنَّما أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ الْحَقُّ
« 3 » - ( 1 ) على ( ع ) مىگويد : هنگامى كه اين آيه نازل شد :
الم ، أَ حَسِبَ النَّاسُ أَنْ يُتْرَكُوا أَنْ يَقُولُوا آمَنَّا وَ هُمْ لا يُفْتَنُونَ
« 4 » - ، عرض كردم يا رسول اللَّه ! اين فتنه كدام است ؟ فرمود : اى على ! فتنه براى تو كه تو مورد خصومتى ، پس براى خصومت آماده باش . « 5 » « 6 »
هامش
( 1 ) فاطر / 32 ؛ سپس كتاب را به بندگانى از خود به ارث نهاديم كه برگزيديمشان .
( 2 ) يوسف / 108 ؛ من و كسانى كه پيروىام كنند .
( 3 ) رعد / 19 ؛ آيا كسى كه مىداند آن چه بر تو از خدايت نازل شده ، حق است .
( 4 ) عنكبوت / 2 ؛ الف ، لام ، ميم . آيا مردم گمان كردهاند همين كافى است كه بگويند ايمان آورديم و مورد امتحان قرار نمىگيرند ؟
( 5 ) همان 1 / 317 - 316 .
( 6 ) مصنف اين خبر را در نهج الحق آورده است ، و شيخ مظفّر در دلائل الصّدق 2 / 257 - 256 در توضيح آن مىگويد :
« به طور كلّى اين روايت ، دلالت دارد بر آن كه مقصود از اين آيه على ( ع ) است ، و محبّت مؤمنان نسبت به او افراد ثابت الايمان را از ديگران و تأييدكنندهء او را از تكذيبكنندهاش جدا مىكند . هر كه بر ايمان در امامت او پايدار بود به حقيقت مؤمن است و هر كه از آن روى برتافت ايمانى عاريتى و دروغين دارد و گواه آن همين سخن پيامبر ( ص ) است كه فرمود : « تو مورد دشمنى هستى پس براى دشمنى آماده شو » ، و دشمنى ميان او و قومش خاستگاهى جز امامت حضرت ( ع ) نداشت . »