بار ديگر خود را روى پدر انداخت و پيامبر ( ص ) ديگر بار در گوش او نجوايى كرد و اين بار فاطمه بخنديد . چون پيامبر ( ص ) رحلت كرد چگونگى امر را از فاطمه ( س ) پرسيدم و او گفت : هنگامى كه خود را روى پدر انداختم به من گفت كه از اين بيمارى مىميرد و من گريستم و بار ديگر خود را بر روى او افكندم و پيامبر ( ص ) به من خبر داد كه من زودتر از هر عضو ديگر اهل بيت به او خواهم پيوست و گفت كه من بانوى زنان بهشت هستم مگر مريم دختر عمران ، پس سرم را بلند كردم و خنديدم . « 1 »
( 1 ) انس « 2 » - مىگويد : پيامبر ( ص ) فرمود : تو را چهار زن از جهانيان كافى است : مريم دختر عمران ، آسيه دختر مزاحم و زن فرعون ، خديجه دختر خويلد و فاطمه ( س ) دختر محمّد ( ص ) .
هامش
( 1 ) علّامهء مجلسى در بحار الانوار 37 / 40 ذيل خبرى به همين مضمون مىگويد :
« اين استثنا در سخن پيامبر ( ص ) كه « مگر آن چه خداوند براى مريم قرار داده است » با روايات اهل سنّت ، همسوست و اخبار متواتر را خواهيم آورد كه فاطمه ( س ) ، بانوى زنان جهانيان است از پيشينيان تا پسينيان . و شايد مفهوم بانو بودن زنان منحصر در اوست مگر مريم كه بانوى زنان جهان خود است . » اينك مىگوييم : در برخى از اخبار رسيده است كه پيامبر ( ص ) فرمود : فاطمه ( س ) ، بهترين زن در ميان امّت من است الّا آن چه مريم زاده است .
مولى محمّد مهدى نراقى در مشكلات العلوم / 211 ذيل همين خبر مىگويد :
« به فرض درستى اين خبر ، آشكارتر آن است كه « الّا » به مفهوم واو عاطفه باشد و واژهء « الّا » در زبان عربى چنان كه در « مغنى اللبيب » و جز آن تصريح شده به معناى واو آمده است و پس از آن جملهاى كه « الّا » پيش از آن آمده است در تقدير است و دليلش هم سياق آن مىباشد و بدين ترتيب ، سخن چنين خواهد بود :
« فاطمه ، بهترين زن در ميان امّت من است و بهترين زنان امّت ، كسى است كه او مريم را زاييد » ، و مقصود از آن كه مريم او را زاييد عيسى ( ع ) است . » شيخ على نمازى در مستدرك سفينة البحار 8 / 251 سخنى دارد كه چكيدهء آن همين است . نيز مىگوييم مىتوان به فرض درستى اين خبر ، حديث اوّل را همين گونه تأويل كرد ، پس درنگى بايد .
( 2 ) مناقب ابن مغازلى / 363 ، ح 409 .