( 1 ) عبد اللَّه بن مسعود « 1 » - مىگويد : پيامبر ( ص ) فرمود : همانا فاطمه ( س ) عفّت خويش را پاس داشت و خداوند متعال ، نسل او را بر آتش حرام گرداند .
( 2 ) پيامبر ( ص ) مىفرمايد : « 2 » - دخترم را فاطمه ناميدم ، زيرا خداوند عزّ و جلّ او و دوستدارانش را از آتش گرفته است چنان كه نوزاد را از شير مىگيرند .
( 3 ) پيامبر ( ص ) مىفرمايد : « 3 » - چون روز رستخيز فرا رسد منادى از آن سوى پرده ندا در مىدهد كه : اى جماعت ! چشمان خويش فرو هليد و سرهاتان به زير اندازيد كه فاطمه ( س ) دخت پيامبر آهنگ گذر از صراط را دارد .
( 4 ) ابن عبّاس « 4 » - مىگويد : پيامبر اكرم ( ص ) فاطمه ( س ) را فراوان مىبوسيد . عايشه به پيامبر ( ص ) عرض كرد : يا رسول اللَّه ! تو فاطمه ( س ) را زياد مىبوسى . « 5 » - پيامبر ( ص ) فرمود : جبرئيل در شب معراج مرا به بهشت درآورد و مرا از همهء ميوههاى بهشتى خوراند ، پس آبى در كمر من پديد آمد و با خديجه همبستر شدم و او فاطمه ( س ) را باردار شد و من هر گاه به آن ميوهها اشتياق مىيابم فاطمه ( س ) را مىبوسم و بدين ترتيب بوى ميوههايى را استشمام مىكنم كه آنها را خوردهام .
( 5 ) عايشه « 6 » - مىگويد : پيامبر ( ص ) بيمار شد و فاطمه ( س ) نزد حضرت ( ص ) آمد و خود را روى پدر افكند ، پيامبر ( ص ) در گوش او نجوايى كرد و فاطمه ( س ) گريست . فاطمه ( س )
هامش
( 1 ) مناقب ابن مغازلى / 353 ، ح 403 .
( 2 ) همان / 65 ، ح 92 .
( 3 ) همان / 355 ، ح 404 .
( 4 ) همان / 357 ، ح 406 .
( 5 ) همان .
( 6 ) همان / 362 ، ح 408 .