مبحث پانزدهم : در همانند كردن على به سورهء اخلاص و كعبه و سر پيامبر ( ص ) و تشبيه حق او به حق پدر :
( 1 ) در كتاب مناقب خوارزمى « 1 » - به نقل از نعمان بن بشير آمده است كه گفت : پيامبر ( ص ) فرموده است : على در اين امّت همچون
قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ
در قرآن است .
( 2 ) ابن عبّاس « 2 » - مىگويد : پيامبر ( ص ) به على ( ع ) فرمود : اى على ! تو در ميان مردم نيستى مگر همچون
قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ
در قرآن ، هر كس آن را يك بار بخواند گويى يك سوم قرآن را خوانده است ، و هر كس آن را دو بار بخواند گويى دو سوم قرآن را خوانده است و هر كس آن را سه بار بخواند گويى تمام قرآن را خوانده است . « 3 »
هامش
( 1 ) مناقب ابن مغازلى / 69 ، ح 100 .
( 2 ) ينابيع المودّه / 125 ، كه او از مناقب خوارزمى نقل كرده است ، ولى ما آن را نه در مناقب خوارزمى يافتيم و نه در مناقب ابن مغازلى .
( 3 ) سيّد داماد در رسالهء خود در همانند كردن على به سورهء توحيد همچنان كه در بحار الانوار 39 / 272 آمده مىگويد :
« تخصيص تشبيه بهقُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌپس از قصد هشداردادن است به نهايت شكوه و منزلت ، براى همخوانى با وضع على بن ابى طالب ( ع ) در درجهء اخلاص نسبت به خداوند سبحان و شناخت حقايق توحيد . پس على ( ع ) به زبان حال ، همان را مىگويد كهقُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌبه زبان لفظ ، و زبان حال فصيحتر و بيان آن بليغتر است و از همين رو بر زبان مباركش نمايان شد كه : « اين كتاب صامت است و من كتاب ناطق » ، پس على ( ع ) در كتاب آفرينش ، سورهء اخلاص و توحيد است و كتابى عقلى و مبين است كه همسنگ كتاب نظام وجود مىباشد و اسرار آيات ، كليدهاى آن است نزد خداوند دانا و حكيم و رموز احاديث و مصابيح آن در مشكات است چنان كه پيامبر ( ص ) فرموده است ، و فضلى در ميان نيست مگر با قدرت الهى و هيچ گونه رستگارى در كار نيست مگر در پيروى از پيامبر ( ص ) و چنگ زدن به اهل بيت طاهرينش - صلوات اللَّه عليهم و تسليماته عليه و عليهم اجمعين - . » به اين رسالهء چاپ شده در « اثنتى عشرة رسالة من رسائل ميرداماد » مراجعه كنيد .