نزد خالد بازگشت و اسلام آورد و در بارهء زن و فرزندانش با او سخن گفت و خالد نيز همهء آنها را به دو بخشيد .
امير المؤمنين ( ع ) از ميان زنان اسير ، كنيزى را براى خويش برگزيده بود . خالد بن وليد ، بريده اسلمى را پيش از ورود لشكريان ، سوى پيامبر فرستاد و او را از اين گزينش آگاه كرد .
هنگامى كه بريده به در خانهء پيامبر ( ص ) رسيد عمر بن خطّاب او را ديد و او جريان را به آگاهى عمر رساند . عمر به او گفت : براى انجام كارت نزد پيامبر برو كه پيامبر به سبب آن كه دخترش همسر على است از اين كار خشمگين خواهد شد .
بريده ، نامهء خالد بن وليد را نزد پيامبر برد . هنگامى كه بريده ، نامه را مىخواند چهرهء پيامبر دگرگون مىشد . بريده به پيامبر عرض كرد : يا رسول اللَّه ! اگر چنين مواردى را براى مردم روا شمارى در ميان ديگران نيز راه يابد .
پيامبر ( ص ) به او فرمود : واى بر تو اى بريده ، نفاق ، پى افكندى ، على بن ابى طالب [ هر فيء كه براى من حلال و رواست براى او نيز حلال و رواست ، همانا على بن ابى طالب ] بهترين مردم است براى تو و قوم تو و بهترين كسى است كه پس از خود براى همهء امّتم به جانشينى خواهم نهاد . اى بريده ! بپرهيز از اين كه على را دشمن دارى كه در اين صورت ، خدا تو را دشمن خواهد داشت . پس بريده طلب آمرزش كرد . « 1 » -
( 1 ) در جنگ سلسله ، باديهنشينى نزد پيامبر ( ص ) آمد و عرض كرد : گروهى از باديهنشينان وادى الرّمل همداستان شدهاند تا در مدينه بر تو شبيخون زنند . پيامبر ( ص ) به اصحابش فرمود : چه كسى به ستيز اين گروه مىروند ؟ جماعتى از اهل صفّه به پا خاستند و گفتند : اگر خواستى كار آنها را به ما واگذار . پيامبر ميان آنها قرعه زد و قرعه به نام هشتاد تن از اهل صفه و ديگران درآمد . پيامبر به ابو بكر دستور داد پرچم را بگيرد و به سوى بنى سليم رود كه در دل اين وادى سكونت داشتند . پس آنها اين عدّه را شكست دادند و شمار فراوانى از مسلمانان را بكشتند و ابو بكر شكست خورد . پس پيامبر گروهى را براى عمر سامان داد و فرستاد كه آنها نيز شكست خوردند . پيامبر ، اين رخداد را
هامش
( 1 ) ارشاد مفيد / 81 .