تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى — صفحة 318

مساهمون:

ص٣١٨

« إِنَّا لِلَّه وَإِنَّا إِلَيْه راجِعُونَ 2 : 156 . » ( 1 ) ( ما از آن خدا هستيم و به سوى او بر مىگرديم . )

( ( 457 ) ) آب از بالا به پستى در شود آن گه از پستى به بالا در رود ( ( 463 ) ) كز جهان زنده ز اول آمديم باز از پستى سوى بالا شديم ( ( 464 ) ) جمله اجزاء در تحرك در سكون ناطقان كانّا إليه راجعون

سير موجودات از عالم اعلا به عالم پست ، سپس صعود به عالم اعلا يعنى چه ؟

اين مطلب كه همهء موجودات عالم هستى از خدا و باز گشتش به سوى خدا است با اشكال گوناگونى در سخنان عرفا و بعضى از فلاسفه ديده مىشود . در مكتب باروخ اسپينوزا مانند افراد فراوانى اين نظريه وجود دارد ، لذا معروف است كه وقتى از اسپينوزا مىپرسند كه تو خدا را كوچك كردى و با طبيعت متحد ساختى مىگويد : من خدا را كوچك نكردم و به پايين نياوردم ، بلكه طبيعت را بزرگ نمودم و بالا بردم . به هر حال اين مطلب يكى از اساسىترين مسائل جهان بينى است كه بايستى در توضيح و حل و فصل آن دقت بيشترى شود . پيش از همهء بررسىها اين سؤال در مقابل عقل و انديشه وجود دارد كه حركت موجود از عالىترين مقام هستى به پستترين مرحلهء طبيعت و سپس صعود آن به
هامش
( 1 ) سوره البقرة ، آيهء 156 . .