امير المؤمنين عليه السلام جملاتى در نهج البلاغه دارد كه ذكرش براى فهميدن ارزش بناهايى كه روى گورها ساخته مىشود لازم به نظر مىرسد . « يا له مراما ما ابعده و زورا ما اغفله و خطرا ما افظعه لقد استخلوا منهم أي مدكر و تناوشوهم من مكان بعيد . أ فبمصارع آبائهم يفخرون أم بعديد الهلكى يتكاثرون ؟ يرتجعون منهم اجسادا خوت و حركات سكنت و لان يكونوا عبرا احق من ان يكونوا مفتخرا . . . » ( 1 ) ( مرگ يا گور چه مطلوب دور از ديده گان انسانى است و چه موضوع ضرورى كه ديدارش براى همه لازم است و با اين حال مردم در بارهء آنها در غفلت شگفت انگيزى به سر مىبرند آن چه را كه مرگ و گور پيش خواهد آورد خطر وحشتناكى است . چه قدر اسف بار است حال اين مردم كه از گذشتگان خود تذكر و عبرت نمىگيرند . آيا اينان به پدرانشان كه زير خاكهاى تيره پوسيده‌اند افتخار مىكنند ؟ يا نيرومندى و مزايده بازى خود را به شماره هاى زياد هلاك شدگان مستند مىدارند