تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى — صفحة 309

مساهمون:

ص٣٠٩

روايت

« موسى بن جعفر عن آبائه عن على عليه السلام عن النَّبىّ قال يعير الله عز و جل عبدا من عباده يوم القيامة فيقول : عبدى ما منعك إذا مرضت ان تعودنى ؟ فيقول : سبحانك ، سبحانك أنت رب العباد لا تألم و لا تمرض ، فيقول : مرض اخوك المسلم فلم تعده ، و عزتى و جلالى لو عدته لوجدتنى عنده ثم لتكفلت بحوائجك فقضيتها لك و ذلك من كرامة عبدى المؤمن و انا الرحمن الرحيم . » ( 1 ) ( حضرت موسى بن جعفر از پدرانش از على عليه السلام از پيامبر اكرم چنين نقل مىكند : كه پيامبر فرمود : در روز رستاخيز خداى عز و جل بعضى از بندگانش را توبيخ فرموده مىگويد : اى بندهء من [ در دنياى گذشته ] هنگامى كه من بيمار شدم چرا به عيادت من نيامدى ؟ مىگويد : پاكيزه پروردگارا پاكيزه تر از آن هستى كه دردى بكشى و مريض شوى ، تو خدا و پرورش دهنده بندگان هستى . خدا خواهد فرمود : برادر مسلمان تو مريض شد او را عيادت نكردى ، سوگند به عزت و جلالم اگر او را عيادت مىكردى و بديدار او مىرفتى مرا در نزد او مىيافتى ، سپس من بر آورده شدن نيازمنديهاى تو را به عهده مىگرفتم [ اين رحمت در بارهء تو ] به جهت كرامت بندهء با ايمان من مىباشد من و رحمان و رحيمم . )

( ( 1720 ) ) ديد موسى يك شبانى را به راه كاو همىگفت اى خدا و اى إله
مغز شبان هم نقشهء موسى بن عمرانى كشد مور ضعيف و ناتوان چون شكل يزدانى كشد بىشك به شكل مورچه با شاخ حيوانى كشد
هامش
( 1 ) سفينة البحار ، ج 2 ، ص 534 و 535 . .