افراد انسانى در ميلياردها فرسخى كهكشانها در روى يك دانه شن ناچيز به نام كرهء زمين نشسته مىگويد : من از همه بهتر مىفهمم ؟ اين است آن بزرگترين مصلحت انسانى كه در موقع انديشه در مصالح انسانى از ليست مىفتد و هر چه كه در بارهء صلاح انسانى گفته مىشود پا در هوا و پوچ مىگردد . شايد اين كه آلفرد نورث وايتهد مىگويد : « طبيعت انسانى آن چنان گره خورده است كه تمام نقشه هايى را كه مصلحين و متفكرين بر روى كاغذ مىآورند ، در نزد مرد حاكم ، با ارزش همان كاغذ باطل شده نيز مساوى نمىباشد . » ( 1 ) اگر به طور دقيق تحليل شود ، خواهيم ديد يكى از عوامل اساسى اين معما همان وابستگى ميليونها معلول اساسى در دو قلمرو انسان و جهان به تار موى انديشهء يك انسان است . چه بايد كرد ؟ مطلبى است كه در درجهء اول از اهميت است ، ولى مورد اعتنا نيست ، زيرا - كشف آن جايزه ندارد و ممكن است بحث واقعى در بارهء آن تاريخ را از وسيلهء اشباع تمايلات گروهى از افراد انسانى بر كنار نمايد .