مطلبى را هم بگويم و بگذرم : اين كه ديدن را به شنيدن ترجيح دادم گمان مبر كه به طور مطلق گفتم ، زيرا - تا گوش شنوا چه گوشى باشد ، اگر گوش شنوا نافذ باشد مانند چشم با حقيقت به طور مستقيم روبه رو مىشود و الا چنان كه گفتم : گوش عادى الفاظ و اصوات را در خود مىپيچاند و از بين مىبرد .
اين سخن را پايانى نيست ، بر گرديم و ببينيم كه پادشاه با آن غلام چه كرد ؟
تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى — صفحة 450
مساهمون: محمد تقي جعفري
ص٤٥٠