تو انسان رشد يافته هستى ، آن گاه كه گام بجهان ابدى بگذارى كه همه حقايق بدون پرده نشان داده خواهند شد در آن موقع مىفهمى كه چه بودى و چه كردى .
تو در اين دنيا مىتوانى از روى نادانى و هوى پرستى حيله گرى خود را منكر شوى ، ولى آن روز كه ترازوها و آيينه هاى درون شما به كار مىافتند و حقايق را نشان مىدهند در آن موقع مىفهمى كه در چه مرحلهاى از سقوط زندگانى را سپرى كردهاى .
در اينجا سخن را كوتاه كنيم و داستان لقمان را به ياد آوريم .
تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى — صفحة 672
مساهمون: محمد تقي جعفري
ص٦٧٢