« وَإِذْ أَخَذَ رَبُّكَ مِنْ بَنِي آدَمَ مِنْ ظُهُورِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَأَشْهَدَهُمْ عَلى أَنْفُسِهِمْ أَ لَسْتُ بِرَبِّكُمْ ؟ قالُوا بَلى شَهِدْنا أَنْ تَقُولُوا يَوْمَ اَلْقِيمَةِ إِنَّا كُنَّا عَنْ هذا غافِلِينَ . » 7 : 172 ( 1 ) ( هنگامى كه خداى تو از پشتهاى اولاد آدم نسل آنها را مخاطب قرار داده ، آنان را گواه خويشتن ساخت ، فرمود : آيا من خداى شما نيستم ؟ همگى گفتند : بلى ، ما گواه شديم « اين شهادت گرفتن » براى آن بود كه روز قيامت نگويند ما از اين موضوع غافل بوديم ) . از بعضى آيات ديگر و روايات معتبره اين مسئله ثابت مىشود كه خداوند متعال يك بار از اين انسانها پيمان گرفته است - پيش از آن كه به اين نشاهء طبيعت وارد شوند ، اما اين كه اين پيمان گيرى در كجا بوده است ؟ بعضىها مىگويند : در عالم ذر بوده كه ارواح به صورت ذره‌هاى كوچك نمودار بودند ، بعضى ديگر مىگويند :