دريافتن آن طبيب الهى رنج كنيزك را و به شاه وانمودن
آن حكيم مهربان چون راز يافت
صورت رنج كنيزك باز يافت
( ( 182 ) ) بعد از آن برخاست عزم شاه كرد ( 1 ) شاه را ز ان شمهاى آگاه كرد ( 2 ) شاه گفت اكنون بگو تدبير چيست ؟
در چنين غم موجب تأخير چيست ؟
( ( 183 ) ) گفت تدبير آن بود كان مرد را
حاضر آريم از پى اين درد را
قاصدى بفرست كاخبارش كنند
طالب اين فضل و ايثارش كنند ( 3 ) ( ( 184 ) ) مرد زرگر را بخوان از شهر دور
با زر و خلعت بده او را غرور
چون ببيند سيم و زر آن بىنوا
بهر زر گردد ز خان و مان جدا ( 4 ) زر خرد را واله و شيدا كند ( 5 ) خاصه مفلس را ( 6 ) كه خوش رسوا كند
زر اگر چه عقل مىآرد و ليك
مرد عاقل يابد او را نيك نيك
هامش
( 1 ) عزم قصد جدى و تصميم . .
( 2 ) شمه مقدار . .
( 3 ) ايثار مقدم داشتن ديگرى بر خود . در قرآن مجيد مىفرمايد : « وَيُؤْثِرُونَ عَلى أَنْفُسِهِمْ وَلَوْ كانَ بِهِمْ خَصاصَةٌ » انسانى 21 - 29 59 : 9 ( ديگران را بر خود مقدم مىدارند اگر چه خود مستمند بوده باشند ) و به معناى مطلق بخشش هم به كار مىرود . .
( 4 ) خان و مان دودمان . .
( 5 ) شيدا واله ، حيران ، كاليوه . .
( 6 ) مفلس فقير و بىنوا و بىچيز . . بيت هشتم
زر خرد را واله شيدا كند * خاصه مفلس را خوش رسوا كند
تقريباً ضرب المثل است . . در عرف معمولى مىگويند : ثروت اختيار و شخصيت فلان را ربوده است . .