كه - چنان كه گفته آمد - موثّق بودن او ثابت نيست .
با چشمپوشى از سند روايت ، هيچ مانعى ندارد خرى بر سبيل اعجاز سخن بگويد ، چنانكه هدهد با سليمان سخن گفت .
اين سخنِ دراز گوش : « پدر و مادرم فداى تو باد » سخنى است در بردارندهء احترام و بزرگداشت ، خواه از انسان سر زند يا بر سبيل اعجاز از زبان حيوانى گفته آيد .
ابن اثير پس از بيان اينكه چرا خداوند سبحان را با « فدا » مخاطب مىسازند مىگويد : « كاربرد اين واژه براى خداوند متعال بر مجاز و استعارهحملمىشود ، زيرا كاربرد « فدا » براى كسى است كه به دشوارى گرفتار شده باشد و مقصود از آن در اينجا تعظيم و بزرگداشت مىباشد ، چه ، آدمى براى چيزى « فدا » مىدهد كه بزرگش بدارد ، پس خود را قربانىِ او مىگردانَد » ( النهاية فى غريب الحديث والاثر ، ج 3 ، ص 422 ) .
امّا چرا اين خر سخن خود را از نياى چهارمش روايت مىكند با آنكه ميان نوح و پيامبر ما صلى الله عليه و آله هزاران سال فاصله است ؟ پاسخ آن است كه اگر بر سبيل اعجاز باشد محلّ اشكال نخواهد بود ، زيرا همان گونه كه عمر بسيارى از آدميان طولانى مىگردد مانعى ندارد كه عمر برخى از حيوانات نيز به درازا كشد .
از اين گذشته نظاير اين حديث در كتب اهلسنّت نيز وجود دارد .
ابن كثير در بيان معجزات پيامبر صلى الله عليه و آله با سند خود از ابن منظور آورده كه مىگويد : « هنگامى كه خداوند در خيبر براى پيامبر صلى الله عليه و آله گشايش پديد آورد از سهم پيغمبر به دو چهار جفت استر و چهار جفت شتر و ده اوقيهء زر وسيم و يك خر سياه و يك زنبيل رسيد . پيامبر صلى الله عليه و آله با خر سخن گفت
الرد الوجيز على كتاب ' لله ثم للتاريخ '" ( افشاى يك توطئه ) ( فارسى ) " — صفحة 58
مساهمون: الشيخ علي آل محسن
ص٥٨