آنچه پيرامون شخصيّت عبداللّه بن سبا تنيده شده كه وى يهودى بوده و به روزگار عثمان اسلام آورده و در شهرها مىگشته تا مردم را بر عثمان بشورانَد و طعن بر خلفا را آشكار ساخته و نخستين كسى بوده كه برترى اميرالمؤمنين عليه السلام را به زبان آورده و ايشان را جانشين پيامبر خدا صلى الله عليه و آله دانسته ، هيچ يك - چنانكه گفتيم - با دليل اثبات نشده است و از سيف بن عمر تميمى جاعل ، كه همگى بر ضعف او همداستاناند روايت شده و از طريق ديگرى جز او روايت نشده است .
نويسنده اين سخن را از نتايجى برگرفته كه از سخن پيشين خود فرا آورده و اين در حالى است كه براى سخنان پيشگفتهء خود حتّى يك دليل هم نمىآورَد و خوب است بار ديگر آن را از نظر بگذرانيد .
اين ادعاى نويسنده كه عبداللّه بن سبا نخستين كسى است كه امامت اميرالمؤمنين عليه السلام را بر زبان آورده سخنِ آشكارا نادرستى است ، زيرا نخستين كسى كه به امامت اميرالمؤمنين عليه السلام تصريح كرده پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله بوده كه در احاديث صحيح بسيارى آمده است :
يكى از اين احاديث سخن پيامبر صلى الله عليه و آله است كه فرمود : « هر كه من سرور اويم على سرور اوست » « 1 » .
هامش
( 1 ) - سنن ترمذى ، ج 5 ، ص 633 . ترمذى مىگويد : اين حديث ، حسن و صحيح است . مستدرك حاكم ، ج 3 ، ص 109 ، 110 و 116 . او اين حديث را صحيح دانسته است . سيوطى در قطف الازهار المتناثرة فى الاحاديث المتواترة ، ص 277 ، و محمّد ناصرالدين الألبانى در : سلسلة الاحاديث الصحيحة ، ج 4 ، ص 343 آن را از احاديث متواتر شمردهاند ، چنان كه بسيارى از بزرگان اهل سنّت اين حديث را صحيح دانستهاند .