چشاند ، و مغيرة بن سعيد بر امام باقر عليه السلام دروغ مىبست و خطاب بر امام صادق عليه السلام كه خداوند گرماى آتش را به او نيز چشاند ، و آنكه به من دروغ مىبندد محمد بن فرات است » ( اختيار معرفة الرجال ، ج 2 ، ص 591 ) .
پس دروغ پردازها همان كسانى هستند كه به دروغ ادّعا مىكردند وكلا يا سفراى ائمّه هستند يا دربارهء ايشان مبالغه كردهاند يا امور باطل و ضلالتها را بديشان نسبت مىدادند و مىخواستند با آن شيعه را به گمراهى كشند و شريعت را تباه كنند ، پس ائمّه عليهم السلام ايشان را نفرين فرستادند و به كفرشان حكم كردند و از آنها تبّرى جستند .
اينها هستند همان دروغپردازان مورد نظر در حديث ، نه راويان احاديث ائمّه عليهم السلام كه علوم خود را از ايشان ستاندهاند و سخن ايشان را گرفتهاند و در پيدا و پنهان با ايشان همراه بودهاند . اينهايند شيعيانى كه امامان آنها را در احاديثشان ستودهاند ؛ احاديثى كه ما شمارى از آنها را در ستايش زراره و محمد بن مسلم و بريد عجلى و ابوبصير و ديگر راويان بزرگ يادآور شديم . احاديث روايت شده در ستايش ايشان و ديگران فراوان است .
امّا اينكه چرا امام قائم كار خود ر ا با شيعيان دروغپرداز مىآغازد و آنها را مىكشد شايد از اين روى باشد كه دروغ اين گروه زشتتر از دروغ ديگران است ، زيرا دروغ بستن به مذهب حق زشتتر از دروغ بستن بر مذاهب باطل است ، و به همين سبب در اخبار آمده است كه زشت از غير شيعه زشت است و از شيعه زشتتر ، و اين به سبب جايگاهى است كه شيعه نزد اهلبيت عليهم السلام دارد .
الرد الوجيز على كتاب ' لله ثم للتاريخ '" ( افشاى يك توطئه ) ( فارسى ) " — صفحة 314
مساهمون: الشيخ علي آل محسن
ص٣١٤