به سينهء خودشان باز پس زد و به نوميدى و زيان گرفتار آمدند و با شكست و فرو افتادگى باز گشتند .
اگر نويسنده مىداند كه خداوند سبحان بر دانشى مردان بايسته كرده كه پرده از برابر حق برگيرند ، پس نمىدانم چگونه مىتواند حق را آشكار سازد در حالى كه چنين سخت خويش را زير پوشش تقيه پنهان كرده و خود را چنين نهان ساخته است ! آيا او نمىداند كه بر او واجب است خويش را آشكار سازد و دعوت خود را عريان كند و با علماى شيعه به بحث بنشيند و در مسائلى كه منكر آنهاست با ايشان به گفت و گو پردازد ؟
خواننده گرامى ديد كه اين نويسنده در سرتاسر كتابش يادآور حتى يك گفتگو با عالمى از علمايى نشده كه ادّعاى ديدار آنها را داشته ، و تنها به طرح پرسشهايى بسنده كرده كه وانمود مىكرده مىخواهد آنها را فهم كند و بهره بَرد ، پس ضرورت بيان حق و اظهار حق كه خدا پيمانِ آن را از دانشمندان ستانده چه شد ؟
الرد الوجيز على كتاب ' لله ثم للتاريخ '" ( افشاى يك توطئه ) ( فارسى ) " — صفحة 317
مساهمون: الشيخ علي آل محسن
ص٣١٧