نويسنده مىگويد : مجلسى روايت كرده : « حضرت قائم براساس امر جديد و كتابى نو و قضائى نوين قيام مىكند » ( بحارالانوار ، ج 52 ، ص 354 ؛ غيبة نعمانى ، ص 154 ) .
جواب وى آن است كه امر جديدى كه صاحب زمان بدان مىپردازد همان دادگرى ميان مردم و قسمت به تساوى و جلوگيرى از منكرات و بر پا داشتن حدود و زنده كردن سنّت و از ميان بردن بدعت و امثال اينگونه امور است و احتمال دارد مقصود از كتاب نو همان قرآن كريم باشد و نو بودن آن يا به سبب آن است كه بر حسب نزول ، ترتيب دهى خواهد شد و در آن منسوخ پيش از ناسخ خواهد آمد ، يا جديد خواهد بود به اعتبار مفاهيمى كه سلاطين ستم و دانشمندان دربارى آنها را تحريف كردهاند ، زيرا امام عليه السلام آن را چنان تفسير خواهد كرد كه ارادهء خداوند سبحان است . شايد هم مقصود از كتاب نو ، كتاب ديگرى جز قرآن است كه امور مهم شريعت و احكامى را در خود دارد كه مردم در تمام كارهاى خود بدان نيازمندند .
امّا مقصود از قضاى نوين ، يا همان دادگرى ميان مردم است كه ايشان در عصر غيبت و پيش از آن با چنين عدلى آشنايى نداشتهاند يا آنكه امام عليه السلام گواه نمىخواهد ، بلكه بر پايهء علم خود و بر حسب واقعيت حق در هر مسألهاى حكم خواهد كرد - كه اين گفته آمد - ، و قضاى او اگر چه براساس احكام صحيح اسلامى جارى است كه پيامبر صلى الله عليه و آله آنها را به ارمغان آورد ، ولى براى مردم نو خواهد بود ، زيرا در روزگار سلاطين ستم با چنين قضايى مأنوس نبودهاند .
الرد الوجيز على كتاب ' لله ثم للتاريخ '" ( افشاى يك توطئه ) ( فارسى ) " — صفحة 297
مساهمون: الشيخ علي آل محسن
ص٢٩٧